This interface will soon cease to be publicly available. Use the new interface instead. Click here to switch over now.

Cookies on our website

We use cookies on this website, mainly to provide a secure browsing experience but also to collect statistics on how the website is used. You can find out more about the cookies we set, the information we store and how we use it on the cookies page.

Runic Dictionary

login: password: stay logged in: help

Heimskringla (Hkr)

prose works

Ynglinga saga (Yng) - 105

Ynglinga sagaYngII

Not published: do not cite (YngII)

chapters (and excerpts):  1   1b   1c   2   2b   2c   3   3b   4   4b   4c   5   5b   5c   5d   6   6b   6c   7   7b   7c   8   8b   8c   8d   8e   9   9b   9c   9d   9e   10   10b   10c   10d   11   12   13   14   15   16   17   18   19   20   21   22   23   23b   24   25   25b   26   27   28   29   30   31   32   33   34   35   36   37   38   39   40   41   42   43   44   45   46   47   48   49   50 

25 — Yng ch. 25

edition interactive full text transcriptions old edition references concordance grammar quiz

 

Cite as: Not published: do not cite (Yng ch. 25)

föður sinn. Hann var vitur maður og blótmaður mikill. Engi var hann hermaður. Sat hann löndum. Í þann tíma er þessir konungar voru Uppsölum er var frá sagt var yfir Danmörku fyrst Danur hinn mikilláti, hann varð allgamall, þá sonur hans Fróði hinn mikilláti eða hinn friðsami, þá hans synir Hálfdan og Friðleifur. Þeir voru hermenn miklir. Hálfdan var eldri og fyrir þeim um allt. Hann fór með her sinn til Svíþjóðar á hendur Aun konungi og áttu þeir orustur nokkurar og hafði Hálfdan jafnan sigur, og lyktum flýði Aun konungur í Vestra-Gautland. Þá hafði hann verið konungur yfir Uppsölum tuttugu vetur. Hann var og í Gautlandi tuttugu vetur meðan Hálfdan konungur var Uppsölum. Hálfdan konungur varð sóttdauður Uppsölum og er hann þar heygður. Eftir það kom Aun konungur enn til Uppsala. Þá var hann sextugur. Þá gerði hann blót mikið og blét til langlífis sér og gaf Óðni son sinn og var honum blótinn. Aun konungur fékk andsvör af Óðni hann skyldi enn lifa sex tigu vetra. Aun var þá enn konungur Uppsölum tuttugu vetur. Þá kom Áli hinn frækni með her sinn til Svíþjóðar, sonur Friðleifs, á hendur Aun konungi og áttu þeir orustur og hafði Áli jafnan sigur. Þá flýði Aun konungur í annað sinn ríki sitt og fór í Vestra-Gautland. Áli var konungur Uppsölum tuttugu vetur áður Starkaður hinn gamli drap hann. Eftir fall Ála fór Aun konungur aftur til Uppsala og réð þá ríkinu enn tuttugu vetur. Þá gerði hann blót mikið og blótaði öðrum syni sínum. Þá sagði Óðinn honum hann skyldi æ lifa meðan hann gæfi Óðni son sinn hið tíunda hvert ár og það með hann skyldi heiti gefa nokkuru héraði í landi sínu eftir blótað sjö sonum sínum þá lifði hann tíu vetur svo hann mátti ekki ganga. Var hann þá á stóli borinn. Þá blótaði hann hinum áttunda syni sínum og lifði hann þá enn tíu vetur og þá í kör. Þá blótaði hann hinum níunda syni sínum og lifði þá enn tíu vetur. Þá drakk hann horn sem lébarn. Þá átti Aun einn son eftir og vildi hann þá blóta þeim og þá vildi hann gefa Óðni Uppsali og þau héruð er þar liggja til og láta kalla það Tíundaland. Svíar bönnuðu honum það og varð þá ekki blót. Síðan andaðist Aun konungur og er hann heygður Uppsölum. Það er síðan kölluð Ánasótt ef maður deyr verklaus af elli. Svo segir Þjóðólfur:

 

editions: Skj Not in Skj;

sources

© 2008-