Data from Samnordisk runtextdatabas

login: password: stay logged in: help

image of GKS 2365 4° folio <9r>

other images:
GKS 2365 4°, 9r (d647dpi)

stanzas:
[not skaldic] (31-10)
    ‘Hrauðungr konungr átti tvá sonu; hét annarr Agnarr en annarr Geirröðr. Agnarr var tíu vetra en Geirröðr átta vetra. Þeir reru tveir á báti með dorgar sínar að smáfiski. Vindr rak þá íhaf út. Í náttmyrkri brutu þeir við land ok gengu upp, fundu kotbónda einn. Þar vóru þeir um vetrinn. Kerling fóstraði Agnar en karl Geirröð. Að vári fekk karl þeim skip. En er þau kerling leiddu þá til strandar þá mælti karl einmæli við Geirröð. Þeir fengu byr ok kvómu til stöðva föðurs síns. Geirröðr var fram ískipi. Hann hljóp upp áland en hratt út skipinu ok mælti: Farþú þar er smyl hafi þik! Skipið rak út en Geirröðr gekk út til bæjar. Hánum var vel fagnað. Þá var faðir hans andaðr. Var þá Geirröðr til konungs tekinn ok varð maðr ágætr. ’
[not skaldic] (10-27)
    ‘Óðinn ok Frigg sátu í Hliðskjálfu ok sá um heima alla. Óðinn mælti: Sér þú Agnar fóstra þinn, hvar hann elr börn við gýgi íhellinum? En Geirröðr, fóstri minn, er konungr ok sitr nú að landi. Frigg segir: Hann er matníðingr sá að hann kvelr gesti sína ef hánum þikkja of margir koma. Óðinn segir að það er in mesta lygi. Þau veðja um þetta mál. Frigg sendi eskismey sína, Fullu, til Geirröðar. Hon bað konung varaz að eigi fyrgerði hánum fjölkunnigr maðr sá er þar var kominn íland ok sagði það mark á að engi hundr var svá ólmr að á hann myndi hlaupa. En það var inn mesti hégómi að Geirröðr væri eigi matgóðr ok þó lætr hann handtaka þann mann er eigi vildu hundar áráða. Sá var ífeldi blám ok nefndiz Grímnir ok sagði ekki fleira frá sér þótt hann væri að spurðr. Konungr lét hann pína til sagna ok setja milli elda tveggja ok sat hann þar átta nætr. Geirröðr konungr átti son tíu vetra gamlan ok hét Agnarr eftir bróður hans. Agnarr gekk að Grímni ok gaf hánum horn fullt að drekka, sagði að konungr gjörði illa er hann lét pína hann saklausan. Grímnir drakk af. Þá var eldrinn svá kominn að feldrinn brann af Grímni. Hann kvað: ’
Grí 1 (27-29)
    ‘Heitr ertu, hripuðr, ’
[not skaldic] (27-27)
    ‘Grímnis mál ...’
Grí 2 (29-31)
    ‘Átta nætr ’
Grí 3 (31-33)
    ‘Heill skaltu, Agnarr, ’
Grí 4 (33-2)
    ‘Land er heilagt ’

prose text:

Edda (poetic)

Frá sonum Hrauðungs konungs

Grímnismál

Grímnismál

digital photograph - 120 dpi

you must be a member of the project to view this image

© — this image is copyright

Runic data from Samnordisk runtextdatabas, Uppsala universitet, unless otherwise stated